Opracowanie „Dym z biomasy. Najważniejsze fakty o spalaniu biomasy drzewnej w gospodarstwach domowych” jest zbiorem informacji o: ilości spalanej biomasy drzewnej, jej udziale w emisji krajowej, rzeczywistych wskaźnikach emisyjnych oraz neutralności klimatycznej.
Najważniejsze praktyczne wnioski z tego opracowania to:
1. Udział spalania biomasy drzewnej w całkowitej emisji zanieczyszczeń pyłowych do atmosfery w Polsce jest obecnie tylko nieco niższy od tego ze spalania węgla.
2. Wymiana starych pieców węglowych na opalane biomasą może przyczynić się do zwiększenia tego udziału w najbliższych latach.
W przypadku znacznego wzrostu zużycia drewna do celów grzewczych, powyżej możliwości odtworzeniowych i przy zmniejszonym potencjale pochłania dwutlenku węgla przez lasy, biomasa drzewna nie spełniałaby kryteriów paliwa neutralnego klimatycznie.
W 2019 roku spalano w Polsce w sektorze komunalno-bytowym ok. 7 mln ton drewna w przeliczeniu na suchą biomasę oraz ok. 0,3 mln ton pelletu. Należy pamiętać, że drewno opałowe posiada pewną wilgotność, dlatego masa suchej biomasy nie jest równoznaczna z masą ściętych drzew czy też zakupionego opału.
Wskaźnik emisyjny określony przez KOBIZE (Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami), czyli instytucję odpowiedzialną za inwentaryzację emisji wynosi 267 g/GJ dla pyłu TSP (całkowity pył zawieszony, ang. Total Suspended Particles). Ten parametr wykorzystywany jest do określenia jaka jest emisja w skali kraju ze spalania biomasy. W Polsce w 2019 roku 21% emisji pyłu PM2.5 i 23% benzo(a)pirenu pochodziło ze spalania biomasy drzewnej.
Biomasa drzewna jest wykorzystywana jako dodatkowe paliwo przez 67% posiadaczy kotłów węglowych. W domach jednorodzinnych głównym źródłem ciepła w niemal 20% przypadków jest biomasa (dane na 2020 r.)20. Natomiast 25% domów jednorodzinnych wyposażonych jest w kominek.
